Slaat jouw fantasie ook al op hol bij het horen van de ‘zeven wonderen van Leuven’? Toegegeven, de naam wekt ook bij ons van ‘Mijn Stad’ meteen een mysterieus gevoel op! Eerder vertelden we jullie al over de eerste drie wonderen, die meteen ook de enige wonderen zijn die nog bestaan: de toren zonder nagels, de klok buiten de toren en het altaar buiten de kerk. Vandaag nemen we een kijkje naar het vierde wonder! 👀

Dat wonder stelt ons eigenlijk al meteen op de proef. Er is namelijk heel wat discussie over wát nu precies het vierde wonder van Leuven is! Zo vermeldde Alphonse Everaerts in zijn lijst uit 1887 het ‘gazon zonder gras’ als vierde wonder. Dat verwijst naar een legende waarin een stuk gras bij het klooster van de kartuizers onvruchtbaar was geworden omdat joden er de hosties gooiden die ze uit de Sint-Jakobskerk hadden gestolen. Volgens andere auteurs zouden de ‘torens binnen de kerk’ van de Sint-Jacobskerk en de Sint-Pieterskerk dan weer het vierde wonder zijn. Edward Van Even beschouwde echter de Sint-Michielskerk als het vierde wonder, en dat zullen wij hier ook doen.

Ooit vond je tussen het Herbert Hooverplein en het Sint-Donatuspark een kerk en een poort. Deze bouwwerken maakten deel uit van de eerste ringmuur van Leuven en grensden aan de Hoelstraatpoort. De Sint-Michielskerk en de Sint-Michielspoort stonden er wel zes eeuwen: van 1165 tot 1781. Wat is er nu zo speciaal aan deze voormalige kerk? Wel, zoals overal werden ook hier vooraanstaande personen in de kerk zelf begraven. Deze prominente graven kwamen dus boven op de poort te liggen, waar iedereen onder moest passeren. Vandaar dat het vierde wonder ‘de levenden lopen onder de doden’ genoemd wordt! 🥀⚰️️

Nog een leuk weetje als afsluiter: de hoge toren in romaanse stijl deed lange tijd dienst als het Leuvense belfort ✨

Welk wonder zou jij ook effectief als wonder bestempelen? 🤔

#mijnstadleuven #weetjeswoensdag #lovelocal #zevenwonderenvanleuven